Portekizce nasıl anlaşılır: beş kelimeyle zihniyet
Tercüme edilemeyen melankoli, her durumdan çıkabilme yeteneği ve her şeyin yarın kararlaştırılacağına dair güven. Portekizce karakterin anahtarı.
| Saudade | Orada olmayana ya da gitmiş olana karşı parlak bir özlem |
|---|---|
| Desenrascanço | son anda bir çıkış yolu bulma yeteneği |
| Amanha | “yarın” - zamana karşı esnek bir tutum |
| Brando kostümleri | “yumuşak ahlak”: çatışmalardan kaçınmak |
| Aile | aile hayatın merkezidir |
| Fado | saudade'nin konuştuğu müzik |
Saudade
En ünlü Portekizce kelime. Saudade, yakınlarda olmayan bir kişiye, yere veya zamana duyulan, hatıradan gelen hassasiyet ve hatta hazla karışık bir özlemdir. Kırsalda göçmenler, evde denizciler, gençliklerinde yaşlılar yaşar. Fado'da Saudade sesleri, Fernando Pessoa'nın şiiri ve günlük konuşması: "tenho saudades tuas" - "Seni özledim." Tarihsel olarak, denizcilik ve göç dönemiyle ilişkilendirilir: insanlar yüzyıllardır Portekiz'i terk ediyor ve neredeyse her ailenin Brezilya, Fransa, İsviçre veya Kanada'da bir akrabası var.
Desenrascanço
Desenrascanço, genellikle son dakikada, plan veya kaynak olmadan, ortaya çıkma ve çözüm bulma sanatıdır. Bu hem bir güçtür (doğaçlama, beceriklilik) hem de bir zayıflıktır (planlama eksikliği). Portekizliler bu beceriyle gurur duyuyor. Bir yabancı için bu şu anlama gelir: çoğu şeye talimatlarla değil, tanışma, konuşma ve kişisel temas yoluyla karar verilir.
"Amanha" ve zamana karşı tutum
"Yarın", "gelecek hafta", "yakında" Portekiz yaşamında gevşek kavramlardır. Sabah geleceğini söyleyen tamirci öğleden sonra gelebilir, tamirat bir ay sürecek. Sinirlenmenin bir faydası yok; kibar ısrar işe yarar: arayın, hatırlatın, bizzat gelin.
“Brandos kostümleri” - yumuşak ahlak
Portekizliler kendilerini açık çatışmalardan kaçınan barışçıl, sabırlı ve kibar insanlar olarak görüyorlar. Reddetme genellikle "vamos ver" - "göreceğiz" gibi gelir, ancak doğrudan "hayır" cevabı nadirdir. Eleştiri nazikçe ifade edilir. Kibarlığı anlaşmayla karıştırmayın: "talvez" (belki) çoğu zaman "hayır" anlamına gelir.
Aile ve toplum
Aile hayatın merkezidir. Yetişkin çocuklar genellikle 30 yaşına veya daha uzun olana kadar ebeveynleriyle birlikte yaşarlar; pazar günleri aileleriyle öğle yemeği bir gelenektir ve büyükanne ve büyükbabalar ebeveynliğin önemli bir parçasıdır. Küçük kasabalarda herkes herkesi tanır ve yeni komşu hızla ilgi odağı haline gelir. Yerel yaşama katılım - bir kafe, bir pazar, bir kilise festivali - "bizden biri" olmanın en iyi yoludur.
Tevazu ve gurur
Portekizliler ülkelerini küçümseme eğilimindeler ("isto é Portekiz" - herhangi bir karmaşanın açıklaması olarak "eh, burası Portekiz"), ancak tarihiyle, mutfağıyla, futboluyla ve Magellan'dan Cristiano Ronaldo'ya kadar her yerde az sayıda oldukları gerçeğiyle gurur duyuyorlar. Portekiz yemeklerine veya manzaraya iltifat etmek, sohbet başlatmanın en iyi yoludur.
"Se Deus Quiser"
“İnşallah” dindar olmayanların bile planlarına eşlik ettiği bir tabirdir. Aktif olarak inananların sayısı daha az olmasına rağmen, Katolik geleneği takvime, tatillere ve dile derinlemesine dokunmuştur.
Sıkça Sorulan Sorular
Portekizlilerle arkadaş olmak kolay mı?
Yüzeysel - kolay, yakın - daha uzun: arkadaşlıklar yıllar içinde, genellikle çocuklar, iş ve komşular aracılığıyla kurulur.
Politika hakkında konuşmalı mıyız?
Mümkün ama dikkatli olun; Salazar'ın diktatörlüğü ve sömürge savaşları konusu eski nesil için acı verici.
İlgili kültür ve gelenek rehberleri
Portekiz’e taşınma ve uyum sürecinizi mi planlıyorsunuz?
Uzman iş ortaklarımız konut bulma, resmi işlemler ve ilk adımlarınızda yanınızda.
Danışmanlık alın → →